ساعت ٦:۳٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٢ بهمن ،۱۳۸٤  

در تمام طول روز به انتظار دوستی بودم تا با حضورش گوشه ای از تنهايی ام را بربايد ُاما دريغ و درد از واژگون شدن معنی کلمات در قرن بيست ويکم .هيچ صدايی سکوتم را نشکست .نمی دانم آنان که در اولين پيچ آشنايی ديگری راجای می گذارندچرا با اين همه اشتياق لاف دوستی می زنند .شمايی که در توشه اتان اندک معرفتی برای پرداخت بهائ دوستی نداريد پا پس بکشيد.


کلمات کلیدی: